Antik dönemlerde su sistemleri, yerleşim yerlerinin ihtiyaçlarına göre tasarlanmış karmaşık yapıların bir sonucudur. Su kaynaklarının verimli bir şekilde kullanılması amacıyla geliştirilen bu sistemler, hem sağlık hem de çevresel sürdürülebilirlik açısından büyük öneme sahipti. Su, kent yaşamının temel unsurlarından biri olarak, çeşitli mühendislik teknikleriyle yönlendirilmiş ve depolanmıştır.

Antik kentlerde su sistemleri, doğal su kaynaklarının kent merkezlerine taşınması, depolanması, dağıtılması ve atık suyun uzaklaştırılması için geliştirilen bütüncül altyapı çözümleriyle düzenlenir. Bazı antik su sistemi düzenlemeleri:

• Akueduktlar (su kemerleri). Su, yüksek noktalardan kent merkezlerine akueduktlarla taşınır.
• Sarnıçlar ve rezervuarlar. Yağmur suları ve diğer kaynaklar sarnıçlarda depolanır.
• Kanallar ve drenaj hatları. Yağmur suyu ve atık sular, kanallar ve drenaj hatlarıyla toplanır ve şehir dışına taşınır.
• Hamamlar. Su, hamamlarda kamusal temizlik için kullanılır.

Antik su sistemleri, yerçekimi temelli eğim hesapları, rezervuar mantığı ve kanalizasyon planlaması gibi yöntemlerle düzenlenir. Bu sistemler, şehirlerin büyümesine, nüfusun artmasına ve karmaşık toplumsal yapıların sürdürülebilir hale gelmesine katkı sağlamıştır.