Aiol düzeni, antik mimaride önemli bir yere sahip olan bir sütun düzenidir. Bu düzen, özellikle sütun başlıkları ve kaide yapılarıyla dikkat çeker. Sütunların estetik ve fonksiyonel özellikleri, mimarideki yerini belirleyen unsurlardır. Aiol düzeninin karakteristik özellikleri, zamanla diğer mimari tarzlarla etkileşim içinde şekillenmiştir. Bu yazıda, Aiol düzeninin belirgin niteliklerini ve mimari açıdan taşıdığı anlamı inceleyeceğiz.

Aiol düzeninin bazı özellikleri:

• Sütun başlıkları: Çift volütlüdür, ancak yuvarlak yerine dikdörtgen formlu bir taçlanma gösterir. Volütleri oluşturan sarmallar, merkezde "göz" olarak adlandırılan dairesel bir kabartı ile sonlanır.
• Sütun gövdeleri: Çoğu kez yivsiz ve düz yüzlüdür.
• Krepidoma: Üç basamaklıdır.
• Kaide: İon sütunlarının aksine Aiol sütunları kaidelidir. Aiol kaideleri oldukça sade olup, torus profilli ve bezemesizdir.
• Etkiler: Başlığın tepesindeki dikdörtgen taç, Pers saraylarındaki apadana sütunlarını; "mantar" biçimli ara eleman ise Mezopotamya kaide tiplerini anımsatır.

Aiol düzeni, İyon düzeniyle çağdaş ortaya çıkmış olsa da, yaygınlaşma bakımından İyon ile rekabet edemeyerek tarih sahnesinden çekilmiştir.