Anamorfoz sanatı, izleyicinin bakış açısına bağlı olarak değişen ve belirli bir perspektiften algılanabilen etkileyici bir görsel deneyim sunar. Bu sanat dalı, genellikle sıradan bir görüntü gibi görünen ögelerin altında gizli anlamlar barındırır. Anamorfoz, izleyiciyi aktif bir katılımcı haline getirirken, görsel illüzyonlar aracılığıyla sanatsal ifade biçimlerini zenginleştirir. Bu teknik, estetik ve düşündürücü bir etkileşim yaratmayı amaçlar.

Anamorfoz sanatının bazı özellikleri:

• Sadece belirli açılardan veya özel bir ayna/prizma ile görülebilir.
• İlk bakışta biçimsiz veya düzensiz görünebilir.
• Gizli mesajlar iletmek için kullanılabilir.
• Perspektif (eğik) ve ayna (katoptrik) gibi yöntemlerle oluşturulur.
• Hareket edildiğinde görüntü değişebilir.
• İzleyici, kompozisyonun bir parçası haline gelir ve interaktif durumlar oluşabilir.
• Genellikle resim, enstalasyon, baskı, grafik, seramik ve heykel gibi sanat dallarında kullanılır.

Anamorfoz sanatının ilk örneklerine Leonardo da Vinci'nin defterlerinde rastlanılmış, 16. yüzyıldan itibaren çizim kılavuzlarında yer almıştır. 20. yüzyılda çalışmalar hız kazanmış ve özellikle Ames odasında kullanılmasıyla psikologların ilgi alanına girmiştir. Günümüzde ise sinema ve mimarlıkta da anamorfik teknikler uygulanmaktadır.