Artemis Mabedi, antik dünyanın en etkileyici yapılarından biri olarak dikkat çeker. İki farklı lokasyonda yer alan bu mabedler, hem mimari açıdan hem de tarihsel bağlamda önemli unsurlar taşımaktadır. Manisa ve İzmir'deki örnekleriyle, Artemis'in kültürel ve dini rolü, tapınakların yapısal özellikleriyle birleşerek, antik çağın mimari anlayışını yansıtan bir miras oluşturur. Bu yapılar, dönemlerinin estetik ve işlevsel gereksinimlerine cevap vermekle kalmamış, aynı zamanda inancı ve toplumsal yaşamı şekillendiren merkezler olmuştur.

Artemis Mabedi iki farklı yerde bulunmaktadır:

1. Manisa, Sart Çayı Vadisi: İon tarzındaki en büyük mabetlerden biridir. Başlangıçta sadece Artemis’e ibadet edilirken, daha sonra doğu kısmı Zeus’a, batı kısmı Artemis’e ait olacak şekilde ikiye ayrılmıştır. M.Ö. 4. yüzyılda yapılmış olup, M.S. 17 yılındaki depremde ve 3. yüzyıldaki sel baskınında hasar görmüş, Romalılar tarafından onarılmıştır. Mabedin arka kısmında M.S. 400 yıllarına tarihlenen küçük bir kilise, batı tarafında ise M.Ö. 6. yüzyıla tarihlenen bir sunak bulunmaktadır.
2. İzmir, Selçuk, Efes Antik Kenti: Antik dünyanın yedi harikasından biri olarak kabul edilen bu mabet, tanrıça Artemis'e ithaf edilmiştir. M.Ö. 550 yılında tamamlanmış olup, tamamen mermerden inşa edilmiştir. Tapınak, hem dini bir merkez hem de ticaret ve kültürel buluşma noktası olarak hizmet vermiştir. Ancak, günümüzde tapınaktan geriye sadece birkaç sütun ve temel kalıntıları kalmıştır.